Study in Japan P.6

posted on 02 Jan 2009 20:18 by kiddew

ต่อกันที่ภาค 6 นะค้าบ เบื่อกันรึยังเอ่ย? วันที่ 6 นี้เป็นวันสำคัญมากๆสำหรับพวกดิว เพราะต้องเป็นหน้าเป็นตาให้กับประเทศไทยเลยละ กดดันมากๆ หนาวมากด้วย = =; อะ มาอ่านกันดีกว่าๆ ก่อนเริ่ม ท่านไหนที่กำลังเดินทางกลับจากไปเที่ยวฉลองปีใหม่ก็ขอให้เดินทางปลอดภัยนะคะ ^^

 6 ตุลาคม 2550 

           เช้าวันนี้ตื่นตั้งแต่นาฬิกายังไม่ปลุก อาจจะเพราะฝันร้ายด้วยแหละมั้ง แล้วก็กลัวจะไปออกกำลังกายสายอีก เลยบอกน้องๆให้รีบๆแต่งตัวกันแล้วก็ลงมาข้างล่าง ปรากฏว่าไม่มีออกกำลังกายซะงั้น = = ก็เลยกลับขึ้นมาเปลี่ยนชุดกันอีกที เพราะข้างนอกหนาวมากต้องกลับมาใส่เสื้อให้หนากว่าเดิม ไม่งั้นอยู่ไม่ไหว = =  ข้าวเช้าวันนี้ก็เหมือนๆเดิม แต่ก็ยังกินได้ไม่เบื่อ ^w^ เพราะอร่อยมากๆเลย แต่น้องๆหลายคนก็เริ่มจะเบื่ออาหารญี่ปุ่นกันแล้ว มีดิวคนเดียว กินได้กินดี =w=;

Photobucket

อาหารเช้า กินเยอะอีกละ ดูจิ =w=

วันนี้ที่ศูนย์เยาวชนนะสุกะชิมีงานเทศกาลเนื่องในโอกาสครบรอบ 30 ปี มีร้านค้ามากมาย รวมไปถึงมีการนำเครื่องเล่น, จัดเกมส์ต่างๆมากมาย และมีการนำสัตว์หลากหลายชนิดมาโชว์ให้เด็กๆได้ดูด้วย 

พวกเราถูกใจน้องกระต่ายกันมากๆ ไปยืนเล่นกันอยู่นานสองนาน เจ้าหน้าที่ที่ดูแลกระต่ายนั้น เป็นแค่เด็กม.ต้นเอง พวกเราก็เลยไปคุยๆเล่นๆกับพวกเค้า สนุกสนานกันใหญ่เลยละ โดยเฉพาะที่ว่าเจ้ากระต่ายยอมกินแต่แครอทจากมือพวกเรา ไม่ยอมไปกินจากมือเจ้าหน้าที่เลย พวกเรารวมทั้งพวกเค้าเองนี้หัวเราะกันใหญ่ ก่อนจะหิวเลยไปหาอะไรกินกัน

Photobucket

น้องกระต่ายทั้งหลาย น่ารักเนอะๆ ><

Photobucket

มีเยอะแยะเลย น่ารักๆทั้งนั้น

Photobucket

แพะก็ยังน่ารักเลย ><

Photobucket

ม้าแคระ เค้าเอาไว้ให้เด็กเล็กขี่

มีร้านขนมมากมายหลายร้าน รวมทั้งอาหารญี่ปุ่นหลายประเภท อย่างขนมก็เช่น สายไหม มาชแมโล่ปิ้ง  กล้วยชุบช็อกโกแลต และอีกมากมาย อาหารก็จะเป็น โอเด้ง ยากิโซบะ โอโคโนมิยากิ พวกเรานี้กินกันจนพุงกางเลย

Photobucket

สายไหมอร่อยมากกกก

Photobucket

มาชแมโล่ปิ้ง อร่อยยยยย 

กินเสร็จก็ไปเล่นเกมส์กันต่อ มีเกมส์มากมายแล้วก็สนุกมากๆด้วย เล่นแบบไม่เสียเงินแล้วก็ได้รางวัลด้วยนะ ดิวคึกจัดหลังจากได้รางวัล เล่นๆกล่องจนมันบาดมือเลือดออกเลย - -" นอกจากนี้ก็ยังมีมุมประดิษฐ์ที่ไม่ต้องเสียเงินก็สามารถไปประดิษฐ์ของได้ฟรีๆอีกด้วย เรียกได้ว่า เด็กๆนี้สนุกสนานกันใหญ่เลยละ พวกเรานี้ลันล้ากันมากๆเลย 

Photobucket

ต้นchristmas ที่ทำจากผลอะไรสักอย่าง อันนี้ดิวทำเองๆ

Photobucket

พวกเราตั้งใจทำกันมากๆเลย 

Photobucket

อันนี้เป็นการใช้เหล็กร้อนๆวาดลงไปบนไม้

Photobucket

เกมส์นี้ต้องหยอดตะเกียบลงไปในขวด เห็นเหมือนง่ายแต่ยากมากเลยนะ - -"

Photobucket

ของรางวัลที่ดิวได้มา เป็นเครื่องฉายดาว 

แล้วพอ 11 โมง พวกเราก็ต้องไปแต่งตัว แต่งชุดไทยเพื่อเตรียมตัวเข้าประชุมใหญ่เกี่ยวกับอะไรสักอย่างเนี้ยละ ยิ่งใหญ่มาก ออกข่าวด้วย แต่ตอนนั้นคือไม่สนอะไรแล้ว เพราะอากาศมันหนาวมากจริงๆแล้วชุดไทยที่พวกเราเอาไปก็แสนจะบาง ยังดีที่อาจารย์ยอมให้ใส่เสื้อกันหนาว ไม่งั้นแย่แน่ๆ = =;

งานนี้มีแต่คนใหญ่คนโต เรียกได้ว่านั่งกันเกร็งมากกว่าเก่าอีก แต่สุดท้ายก็ไม่ไหวเพราะประชุมเรื่องไรกันก็ไม่รู้ ฟังไม่รู้เรื่อง เด็กไทยเลยหลับกันเรียบ - -zZZ มาตื่นอีกทีก็ตอนที่นักเรียนไทยตัวแทนจากพวกเราขึ้นไปพูดซึ่งก็ถึงตอนจบพอดี เสร็จจากพิธีพวกเราก็ไปถ่ายรูปกับพวกท่านที่มาหลายๆท่าน แล้วก็ต้องลงไปเตรียมตัวข้างล่างกันต่อ

ระหว่างเตรียมตัวนั้นเอง ก็เห็นว่า Okasanมาหา อะโห แบบว่าวิ่งเข้าไปกอดเลยเหอะ ดีใจมากๆ ตอนแรกOkasanบอกว่า มางานนี้ไม่ได้เพราะไม่ว่าง เลยทำใจไปแล้วว่าเมื่อวานคงได้เจอกันครั้งสุดท้าย แต่กลายเป็นว่ามาเซอร์ไพร์ซะ >< ลันล้าเลย 

งานนี้ดิวแสดงเป็นชุดสุดท้าย ซึ่งทางเด็กไทยได้เตรียมมา 3 ชุด ชุดที่ 1.เป็นการรำฟ้อนเล็บ ชุดที่ 2 เป็นการรำมวยไทย จากเด็กผู้หญิงนะ ชุดที่ 3 ก็เป็นรำกรับของดิว ของทางเด็กญี่ปุ่นดิวออกมาทันดูแค่ที่เค้าแสดงวงดนตรีกัน แล้วอาจารย์ก็ให้ไปนั่งรอข้างในเพราะไม่อยากจะให้โชว์ตัวมาก เดี๋ยวคนดูไม่ตื่นเต้น (เด็กตื่นเต้นกว่าคนดูอีก อาจารย์ - -") และแล้วก็ถึงเวลาที่ดิวต้องแสดง โหย เพิ่งเห็นว่าคนเยอะมาก แล้วแต่ละคนนี้แบบว่า เอากล้องขึ้นมาถ่ายกันหมด นอกจากจะแข็งเพราะหนาวแล้วยังเพราะตื่นเต้นอีกนะ แต่ก็ยิ้มๆแล้วก็พยายามเต้นให้ดีที่สุด  ทุกชุดการแสดงจบลงด้วยดี คนญี่ปุ่นชอบกันมากๆ Okasanชมเราใหญ่เลย >\\\\\\\<

หลังจากแสดงเสร็จ พวกคุณยายที่จัดโชว์ชงชาอยู่แถวนั้นก็เรียกให้พวกเราไปดื่มชาพร้อมกับสอนวิธีดื่มชาแล้วก็นำขนมมาให้กิน อร่อยดี ถึงแม้ขนมจะหวานมากแต่พอกินกับชาแล้วก็อร่อยเลยละ

เสร็จสิ้นทุกอย่างก็ถึงเวลาที่ต้องลาOkasanอีกรอบ งานนี้ร้องไห้อีกแล้ว T^T ทั้งดิวทั้งกิ่งทั้งOkasanเลยเหอะ Okasanก็ยังคงพูดว่า เค้าคิดว่าเราเป็นลูกสาวแท้ๆของเค้านะ มีอะไร อยากมาที่ญี่ปุ่น อยากเรียนที่ญี่ปุ่นก็มาหาเค้านะ ถ้ามาญี่ปุ่นก็ต้องบอกเค้าด้วย เลยปล่อยโฮกไปชุดใหญ่ ทำเอาปวดตาโคตร =_=; 

ลาOkasanเสร็จ พวกเราก็กลับไปเปลี่ยนเป็นชุดเดิมกัน แล้วก็ไม่มีตารางต้องทำอะไรแล้ว เลยนั่งหลับรอเวลาเพื่อที่จะได้กินข้าว กว่าจะได้กินก็ 6 โมงครึ่งโน่น ก่อนไปกินข้าว ผ.อ โรงเรียนที่ไปด้วยกัน ก็มาบอกว่า อาจารย์ที่ดูแลพวกเราไม่สบายหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาล พวกเราเลยรีบกินข้าวแล้วก็ขึ้นมาเก็บของบนห้องกันเพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางไปโตเกียวกันแล้ว หลังจากจัดของเสร็จ พวกเราก็ไปอาบน้ำกันก่อนจะกลับห้องมานอนคุยเล่นจนถึงประมาณ 4 ทุ่มได้ เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน วันนี้ทุกคนเลยหลับกันเร็วมากเลย

 

 โทษทีนะคับ รูปอาจจะน้อยไปหน่อย เพราะว่าวันนี้ค่อนข้างยุ่งก็เลยไม่ค่อยได้ถ่าย ยิ่งตอนใส่ชุดไทยนี้คือไม่ได้ถ่ายเลย - -" แต่พรุ่งนี้ก็จะเข้าโตเกียวแล้วววว เรื่องตื่นเต้นยังรออยู่อีกเยอะเลย วันนี้ขอใส่เพลงของมิกิจัง สุดที่รักของดิวละกันนะค้าบ ผู้ที่เป็นกำลังใจให้ดิวและเป็นแรงกำลังใจให้ดิว ><

 


SHALL WE LOVE? (Fujimoto Version) - Miki Fujimoto

 

 

edit @ 2 Jan 2009 22:48:53 by kiddew

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet