Study in Japan P.1

posted on 24 Dec 2008 12:58 by kiddew

อัพเรื่องเก่าๆ ตอนสมัยได้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนไปญี่ปุ่น เมื่อประมาณเดือนตุลาคม ปี 2550 ถึงแม้จะไปแค่เวลา 10 วัน แต่ขอบอกว่า ได้ประสบการณ์และความรู้มากมายมากๆ มีความสุขมากถึงมากที่สุด อารามประมาณ ไม่อยากจะกลับเลย

อะ จะเล่าตั้งแต่วันเดินทางละเลยละน้า

 30 กันยายน 2550

รูปนี้ถ่ายกับยาย กับพ่อ ยายเห่อที่หลานได้ทุนมากๆ ถึงขนาดไปซื้อดอกไม้มาให้ 555+

Photobucket

บรรดานักเรียนที่ได้ทุนไปญี่ปุ่น  เ็ห็นดิวมั้ย

       ณ เวลา 10.20 น หรือ 4 ทุ่ม 20 นาที ตอนนี้กำลังรอขึ้นเครื่องบินอยู่ เพิ่งได้มีโอกาสเอาไดออกมาเขียน เพราะตอนแรกยุ่งมากๆ เพราะเราเป็นรุ่นพี่สุดเลยต้องคอยดูแลรุ่นน้องทุกคน แถมยังต้องดูแลอาจารย์แล้วก็ำไปรับของให้แม่อีก กว่าจะได้มานั่งเนี้ย เหนื่อยมากกกก แต่ก็ยังมีแรงลันล้าแล้วก็ถ่ายรูปกับน้องๆไปทั่วได้

Photobucket

นั่งคุยเล่นกันบนพื้นเลย ไม่กลัวไม่สะอาดกันเลยย 555+

Photobucket

ว่างพอจะไปถ่ายทำ MV step by step ด้วยนะ 555+

ประมาณ 4 ทุ่มเกือบๆ 5 ทุ่มได้ ทางสายการบินก็ให้ึขึ้นเครื่องได้ ดิวเดินทางไปญี่ปุ่นโดยสายการบิน All Nippon Airway หรือ ANNA หรือ อันนะ ที่น้องๆมันเรียกกัน 555+

ที่นั่งของดิวอยู่ตรงกลาง ลำบากมากเวลาเข้าห้องน้ำ แต่พอขึ้นไปได้ก็กินๆ แล้วก็หลับนิ่งไปเลยเพราะเหนื่อยมากจริงๆ

 

1 ตุลาคม 2550 (จากนี้ไป จะใช้เวลาญี่ปุ่นในการบรรยายน้า)

        ตื่นมาด้วยสภาพอึนสุดขีด เพราะนอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่ = = หลับๆตื่นๆ เพราะนั่งไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ 

 เครื่องบินมาถึงที่สนามบินนาริตะตอนประมาณ 8 โมงเช้ากว่าๆได้ แต่กว่าจะตรวจวีซ่า รับกระเป๋า ก็เล่นไปซะ 9 โมงกว่า พอออกมา เจ้าหน้าที่จากศูนย์เยาวชนนะสุกะชิก็มารับถึงที่สนามบิน หลังจากที่รวมพลกันได้ครบ ก็ต้องช่วยกันแบกกระเป๋าขึ้นรถ เพราะช่องเก็บกระเ๋ป๋าใต้ท้องรถไม่พอใส่ (แต่ละคนกระเป๋าอลังการงานสร้างมาก - -") กว่าจะยัดขึ้นรถได้ ก็เล่นเอาsenseiและพวกเราหมดแรงกันไปตามๆกัน (อาจารย์คนไทยสั่งว่า ให้เรียกบรรดาเจ้าหน้าที่ทุกคนว่า sensei = อาจารย์ นั้นเอง)

หลังจากรถเริ่มเดินทางเพื่อที่จะไปจังหวัด ฟุคุชิมะ senseiทุกคนก็แนะนำตัว ในช่วงแรกๆ พวกเราทุกคนก็ร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน พูดคุยเล่นกัน เสียงดังจนเรียกได้ว่า อาจารย์แทบปวดหัว แต่พอผ่านไปสัก 20 นาทีได้ ทุกคนก็เริ่มเงียบ แล้วก็สลบสไหลเพราะความเหนื่อยกันถ้วนหน้า ยิ่งไปกว่านั้น กว่าจะุึถึงศูนย์เยาวชนนะสุกะชิเนี้ย ใช้เวลาถึง 5 ชั่วโมงด้วยกัน!! จำได้ว่า นั่งจนก้นชา ถึงขนาดที่ว่า หลับสนิทไป 4 ตื่น ก็ยังไม่ถึงเลย - -" 

Photobucket

บรรยากาศริมทาง

Photobucket

 "น้ำอะไรเอ่ย" เพราะกินไปก็ยังไม่รู้เลยว่า มันน้ำอะไร - -"

กว่าจะถึงศูนย์เยาวชนได้ ก็บ่าย 2 กว่าๆ แล้วก็ต้องมานั่งลาก+แบกกระเป๋าไปที่ห้องประชุม ทำให้กว่าจะได้กินข้าวก็ประมาบ่าย 3 กว่าๆได้ หิวจนแทบกินรุ่นน้องเลยเหอะ - -" 

เมื่อถึงโรงอาหาร ที่โรงอาหารก็จะมีส่วนอาหารบุฟเฟย์ที่ตักเองได้ กับส่วนอาหารที่เค้าจะจัดเตรียมไว้่ คือเราต้องไปบอกเค้าว่า เราจะกินอะไร แล้วเจ้าหน้าที่ก็จะตักให้เอง  ดิวเลือกกินข้าวแกงกะหรี่ซึ่งอร่อยถูกใจมากๆชุดสเต็กเนื้อทีเตรียมไว้ให้ก็อร่อยมาก กินข้าวเสร็จก็ต้องไปล้างจานเก็บจานกันเอง ซึ่งระบบของเค้าก็ดีมากๆ ทำให้เด็กมีความรับผิดชอบกันดี

Photobucket

กับข้าวดิว น่ากินมั้ยๆ ขอบอกว่า อร่อยมากกกก

หลังจากกินข้าวเสร็จก็มีพิธีเปิดโครงการเล็กน้อย พิธีเป็นแบบง่ายๆ เป็นกันเอง เสร็จพิธีพวกเราทุกคนก็ต้องช่วยกันแบกกระเป๋าขึ้นบันไดไปห้องพัก!! -[]-!! แล้วนึกถึงนะ กระเป๋าเดินทางดิวหนัก 25.6 กิโล ต้องแบกขึ้นบันได 4-5 ชั้นได้ เหนื่อยมากกกกก - -" ห้องนอนไม่กว้างไม่ใหญ่มากเกินไป 9 คนก็อยู่กัน ได้สบายๆ เตียงเป็นเตียง 2 ชั้น ดิวได้นอนชั้นสองละ ^0^
 
Photobucket
ป้ายชื่อโครงการฮะ "wan wan camp in Nihon" หรือภาษาไทย ค่ายเยาวชนที่ประเทศญี่ปุ่น นั้นเอง
 
พิธีเปิดอย่างเป็นทางการมีในตอนเย็น ได้ใส่ชุดยูกาตะด้วยละ แต่อากาศหนาวอย่างแรง - -" โชคดีที่ห้องประชุมมีฮีตเตอร์เลยหนาวน้อยลงหน่อย งานวันนี้โฮสแฟมิลี่ดิวกับน้องกิ่งมาด้วยละ คุณแม่ชื่อ Arai Miyuki ส่วนคุณพ่อไปขับรถไฟอยู่ที่เกียวโตเลยไม่อยู่บ้าน - -" มีน้องสาวกับน้องชายด้วยละ คนเล็กอายุ 3 ขวบ เป็นเด็กผู้หญิง ชื่อ Nozomi หรือเรียกง่ายๆว่า Nonchan ลูกชายคนที่ดิวต้องไปโรงเรียนด้วยชื่อ Hayato อยู่ม.1 ดิวกับกิ่งตื่นเต้นมากๆเลยละ อยู่คุยกับพวกคุณแม่แล้วก็กินข้าวในงานเลี้ยงด้วยกันซักพักก็ต้องบอกลากันประมาณตอน 2 ทุ่มกว่าๆได้ ทีนี้ก็ได้เวลาอาบน้ำ!!! >\\\<
 
การอาบน้ำแบบญี่ปุ่น ทุกท่านก็อาจจะพอทราบดีอยู่แล้ว ห้องอาบน้ำที่นี้เป็นแบบโอฟุโระคะหรือก็คืออาบน้ำในอ่างน้ำร้อนขนาดใหญ่นั้นเอง และที่สำคัญ!!! ที่นี้ต้องถอดเสื้อผ้าก่อนเข้าห้องอาบน้ำละ!!! >0< ตอนอยู่ไทย พวกเราเองก็คุยๆกันเรื่องนี้ไว้บ้างแล้ว ต่างคนก็ต่างจะยอมรับในชะตากรรมของตัวเอง ดิวยังพูดๆไว้เลยว่า "ถ้าใครไม่กล้าถอด พี่ไม่ว่าอะไร แต่พี่จะเข้าไปอาบน้ำก่อน แล้วแช่น้ำรอมองน้องๆแล้วกันนะ 5555+" พูดไว้งั้นแหละ ถึงเวลาจริงๆไม่กล้าถอดฮะ! - -" ก็มันเขินนี้นา -\\\\- แต่สุดท้ายก็เป็นคนถอดหมดแล้วก็วิ่งเข้าห้องอาบน้ำไปเป็นคนแรก ซักพักน้องๆก็รีบวิ่งตามกันมา 5555+
 
การอาบน้ำแบบนี้จะต้องอาบน้ำล้างตัวให้เสร็จก่อนจะลงไปแช่น้ำร้อน ดิวก็อาบน้ำเสร็จคนแรกอีกอยู่ดีอะ เลยลงไปแช่น้ำก่อนแล้วก็นั่งมองน้องๆคนอื่น เอ้ย! บ้าดิ ใครจะไปทำแบบนั้นเล่า!!! -[]-!! น้ำร้อนจะตาย ไม่มีอารมณ์จะคิดอะไรแบบนั้นหรอก -\\\\- แต่แช่ไปซักพักก็เริ่มชินแล้วก็สบายตัวมากๆเลยละ ช่วยให้หายหนาวได้เยอะ แล้วพวกน้องๆก็ลงตามกันมา แอบฮาบางคน อายมากจนกระทั้งรีบลงมาทั้งตัว แทบจะร้องกรี๊ดเพราะน้ำร้อนเกิน 555+ กว่าจะอาบน้ำเสร็จก็เกือบๆจะ 4 ทุ่มได้ แล้วกว่าจะเตรียมของสำหรับไปบ้านโฮสอีก 5 ทุ่มโน่นแนะ ถึงจะยังไม่ง่วงแต่ก็ฝืนนอนเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า
 
Photobucket
ที่นอนดิว~ นอนสบายมากๆอะ ที่นอนอุ่นสบาย 
 
อะ ภาคแรกแค่นี้ก่อนละกัน แค่นี้ก็คงตาลายอ่านกันยากแล้วอะสิ ก็ตั้งใจว่าจะกลับมาอัพบล็อกละ เริ่มด้วยเรื่องไปญี่ปุ่นเนี้ยแหละ ยาวดี  555+ จะได้อัพได้นานๆ ไว้วันอื่นก็ค่อยมาอ่านกันน้า บะบายยย
 

 

edit @ 24 Dec 2008 17:17:47 by kiddew

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

โหว wink

ไม่เคยไปญี่ปุ่นกับเค้าบ้างเลยง่ะ

อยากไปบ้างจัง เอ๊อะ

Merry X'mas ค่ะ

#1 By c h r o s ≧ . ≦ on 2008-12-25 20:40